خانه / بهداشت و سلامت / گیاهان دارویی / خواص درمانی و دارویی پنیرک

خواص درمانی و دارویی پنیرک

مشخصات ظاهری گیاه: 
پنیرک گیاهی است پایا با ساقه های افرا شته یا خمیده به طرف بالا و پو شیده از کرک های دراز. دمبرگ آن یک و نیم تا چند برابر طول پهنک برگ، ری شه ی آن گو شتدار، سفید رنگ و ساقه ی آن راست و استوانه ای شکل ا ست. دارای برگ های متناوب و بزرگ با دمبرگی دراز ا ست. پهنک برگ کمابیش مدور – قلبی شکل تا کلیوی می با شد. گلها منفرد یا در دستجات ۱۰تایی مایل به بنفش، گلبرگها م ستطیلی یا واژ تخم مرغی با لبه چاله دار و رگه های طولی، به رنگ صورتی ولی در خشکی بنفش.

خواص درمانی و دارویی پنیرک
خواص درمانی و دارویی پنیرک

میوه کلیوی شکل، در بخش پشتی با چروکیدگیهای مشبک، کرکدار یا بی کرک. دانه با چروکهای شبکه ای ریز و کم عمق، قرمز مایل به قهوه ای تیره

 

رویشگاه:
به حالت وحشی در جنگل ها و اراضی بایر می روید. در نقاط مختلف ایران یافت می شود.

بخش مورد استفاده:     

گل های خشک شده، برگ های خشک شده و یا کل گیاه تازه گلدار

موارد مصرف:   
کاربرد تایید شده:

سرفه، برونشیت، التهاب دهان و حلق.

کاربرد غیر رسمی:

در طب مردمی از گل ها به صورت خوراکی در درمان نزله برونش، التهاب معده و روده و ناراحتی های کلیوی استفاده می شود. از گل ها و برگ ها به صورت موضعی به صورت افزودنی به حمام برای درمان زخم ها استفاده می گردد.

خواص درمانی و دارویی پنیرک
خواص درمانی و دارویی پنیرک

کاربرد در طب سنتی:

با نام پنیرک یا خبازی شناخته می شده است. طبیعت آن سرد و تر است. ملین،بازکننده انسدادهای کبد، مدر و زیادکننده ی شیر است. ضماد سائیده آن جهت شکستگی اعضا و گزیدن زنبور و مگس و با روغن گل جهت سوختگی با آتش، و گزیدگی عقرب و جهت سرفه، گرفتگی صدا و رفع خشونت آن و همچنین برای زخم روده ها و مثانه و سوزش ادرار و بازکردن انسدادها مفید است.

ضماد پخته ریشه و برگ آن جهت سم رتیل و درد کلیه استفاده می شود. چنانچه برگ تازه ی آن را سائیده و با کره ی تازه ی گاوی بر بدن بمالند باعث دوری گزندگان می شود. برای مزاج های سرد و مرطوب مضر است و سست کننده معده ضعیف است. مصلح آن در گرم مزاجان ترشی هاست.

خواص درمانی و دارویی پنیرک
خواص درمانی و دارویی پنیرک

مواردمنع مصرف: 

مصرف آن در بارداری توصیه نمی شود

نحوه، مقدار و مدت مصرف:      
نحوه آماده سازی برای مصرف:

گل به صورت چای (دم کرده) همراه با گیاهان دیگر قابل استفاده است. برای تهیه دم کرده یک و نیم تا دو گرم از گل یا ۳تا ۵گرم از برگ های خشک خرد شده به آب جوشیده اضافه می شود و پس از ۱۰ دقیقه در مورد گل ها و ۲تا ۳ساعت در مورد برگ ها صاف و مصرف می شود.
مقدار و مدت مصرف:

مقدار متوسط مصرف روزانه ۵گرم گل یا برگ است. در صورت تهیه چای از آن ها، روزی ۲تا ۳ بار مصرف شود.

 

منبع  : وزارت بهداشت

مطلب پیشنهادی

گیاهان دارویی آویشن

گیاهان دارویی آویشن

تیره گیاهی: نعنا مشخصات ظاهری گیاه: گیاهی ا ست پر شاخه و دارای ساقه های …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *