قالب وردپرس افزونه وردپرس
خانه > سرگرمی > داستان کوتاه > چند حکایت تاریخی از باباطاهر

چند حکایت تاریخی از باباطاهر

ﺑﺎﺑﺎﻃﺎﻫﺮ ﻫﻤﺪﺍﻧﯽ ﻣﻌﺮﻭﻑﺑﻪ ﺑﺎﺑﺎﻃﺎﻫﺮ ﻋﺮﯾﺎﻥ ﻋﺎﺭﻑ، ﺷﺎﻋﺮ ﻭ ﺩﻭﺑﯿﺘﯽﺳﺮﺍﯼ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺳﺪﻩﭼﻬﺎﺭﻡ و ﺍﻭﺍﺳﻂ ﺳﺪﻩ ﭘﻨﺠﻢ ه.ق ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﻃﻐﺮﻝﺑﯿﮏ ﺳﻠﺠﻮﻗﯽ ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ .

ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺍﻭﻝ :

ﮔﻮﯾﻨﺪ ﺷﺎﻩ ﺳﻠﺠﻮﻗﯽ ‏(ﻃﻐﺮﻝ ﺑﯿﮏ) ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺳﻔﺮ ﻭ ﻓﺘﻮﺣﺎﺗﺶﺑﻪ ﺷﻬﺮﻫﻤﺪﺍﻥ ﻣﯽﺭﺳﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺑﺎﺑﺎ ﻃﺎﻫﺮ، ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﻨﺪ ﻭ ﺍﻧﺪﺭﺯﯼ ﺧﻮﺍﺳﺖ.ﺑﺎﺑﺎ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﯼ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﻓﺮﻣﻮﺩ :

“ ﺍﻥّ ﺍﻟﻠﻪَ ﯾَﺄﻣُﺮُﮐُﻢ ﺑِﺎﻟﻌَﺪﻝِ ﻭَ ﺍﻻِﺣﺴﺎﻥِ ”

 ﺑﺎ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺧﺪﺍ ﻋﺪﻝ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﻥ ﮐﻦ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﺎﺑﺎ ﻃﺎﻫﺮ ﻟﻮﻟﻪ ﺍﺑﺮﯾﻘﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻭﺿﻮ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﺷﮑﺴﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺍﻧﮕﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻃﻐﺮﻝ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ ﺑﺮﻭ ﺑﻪ ﯾﺎﺭﯼ ﺧﺪﺍ ﭘﯿﺮﻭﺯ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺷﺪ ﻭ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺍﻧﮕﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﻫﺎ ﻓﺎﺗﺢ ﻭ ﭘﯿﺮﻭﺯ ﺑﻮﺩ ﭼﻮﻥ ﺁﻥ ﺷﮑﺴﺖ، ﺍﻭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﻫﺎ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩ .

ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺩﻭﻡ :

ﮔﻮﯾﻨﺪ ﻃﺎﻫﺮ در ﺁﻏﺎﺯﺟﻮﺍﻧﯽ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﺎ ﺷﻮﻕ ﻭ ﻋﻼﻗﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﻪ ﻣﺪﺭﺳﻪﺍﯼ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ ﻭ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﮔﯿﺮﯼ ﻋﻠﻢ ﻭ ﺩﺍﻧﺶ ﮔﺮﻓﺖ ﺍﻣﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺳﺨﻨﺎﻥ ﻋﻠﻤﯽ ﻃﻼﺏ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺷﻮﻕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻣﯽﺷﻨﯿﺪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﯿﺪ ﻟﺬﺍ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻃﻼﺏ ﮔﻔﺖ ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻋﻠﻮﻡ ﺁﮔﺎﻩ ﻣﯽﺷﻮﯾﺪ ﺁﻥ ﺷﺨﺺ ﺑﻪﺷﻮﺧﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ: ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺭﻧﺞ ﻭ ﺯﺣﻤﺖ ﻣﯽﮐﺸﯿﻢ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﻮﺽ ﯾﺦ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺘﻪ و ﺩﺭ ﺳﺮﻣﺎﯼ ﺷﺐ ﻏﺴﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﭼﻬﻞ ﺑﺎﺭ ﺳﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﺏ ﻓﺮﻭ ﻣﯽ ﺑﺮﯾﻢ ﭼﻮﻥ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯽﺁﯾﯿﻢ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﯾﻦ ﻋﻠﻮﻡ ﺑﺮ ﻣﺎ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻭ ﻓﺮﺍﮔﯿﺮﯼ ﺁﻥ ﺑﺮ ﻣﺎ ﺁﺳﺎﻥ ﻣﯽﺷﻮﺩ.

ﺑﺎﺑﺎ ﻃﺎﻫﺮ ﺳﺎﺩﻩ ﺩﻝ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ و ﺷﻮﻕ ﺑﻪ ﻣﻌﺮﻓﺖﺍﻟﻬﯽ ﺍﯾﻦﺳﺨﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻮﺧﯽ ﺭﺍ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻭ ﭼﻮﻥ ﺷﺐ ﺷﺪ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺧﻮﺍﺏ ﻃﻼﺏ ﺑﻪ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺁﻣﺪ ﻭ ﯾﺦ ﺣﻮﺽ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺁﺏ ﻏﺴﻞ ﮐﺮﺩ ﻭ ﭼﻬﻞ ﺑﺎﺭ ﺳﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﺏ ﻓﺮﻭ ﺑﺮﺩ ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﻓﺎﺭغ ﺷﺪ ﺷﻌﻠﻪﺍﯼ ﺍﺯ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻗﻠﺐ ﺍﻭ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ ﻭ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﮔﺮﺩﯾﺪ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺎﻻﯾﯽ ﺭﺳﯿﺪ .

ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺳﻮﻡ :

ﺩﺭﻭﯾﺸﯽ ﻗﺼﺪ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺑﺎﺑﺎ ﻃﺎﻫﺮ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﺪﻥ ﺍﻭ ﺑﻪ ﮐﻮﻩ ﻫﻤﺪﺍﻥ ﺷﺘﺎﻓﺖ، ﻣﺴﺎﻓﺘﯽ ﺭﺍ ﭘﯿﻤﻮﺩ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﻃﺎﻫﺮ ﺭﺳﯿﺪ . ﺩﯾﺪ ﻫﻤﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻃﺎﻫﺮ ﺭﺍ ﺑﺮﻑ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﻟﯿﮑﻦ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺍﻭ ﺗﺎ ﺣﺪﯼ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺑﺪﻥ ﻃﺎﻫﺮ ﺑﺮﻓﻬﺎ ﺁﺏ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺯﻣﯿﻦ ﺧﺸﮏ ﺍﺳﺖ ﭼﻮﻥ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻇﻬﺮ ﺷﺪ ﺩﺭﻭﯾﺶ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻣﺎﻧﺪ ﺯﯾﺮﺍ ﻧﺰﺩ ﻃﺎﻫﺮ ﻫﯿﭻ ﻏﺬﺍﯾﯽ ﻧﯿﺴﺖ . ﻃﺎﻫﺮ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺍﻭ ﺁﮔﺎﻩ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ ﺍﯼ ﺩﺭﻭﯾﺶ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭﻗﺖ ﻇﻬﺮ ﺍﺳﺖ ﻧﻤﺎﺯ ﺭﺍ ﺑﻪﺟﺎ ﺁﻭﺭﯾﻢ ﻭ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﺷﮑﻢ ﻣﺒﺎﺵ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﺭﺍ ﺧﺪﺍ ﻣﯽﺭﺳﺎﻧﺪ ﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻧﻤﺎﺯ ﻓﺎﺭغ ﺷﺪﻧﺪ ﺩﺭﻭﯾﺶ ﺩﯾﺪ ﺑﻪ ﺩﻋﺎﯼ ﺑﺎﺑﺎ ﻃﺎﻫﺮ ﺟﻮﯼ ﺁﺑﯽ ﭘﺪﯾﺪ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺳﻔﺮﻩ ﺍﯼ ﮐﻨﺎﺭ ﺁﻥ ﺟﻮﯼ ﭘﻬﻦ ﺷﺪ ﻭ ﻏﺬﺍﻫﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻭ ﻣﻌﻄﺮ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﻔﺮﻩ ﭼﯿﺪﻩ ﺷﺪ. ﻃﺎﻫﺮ ﮔﻔﺖ : ﺩﺭﻭﯾﺶ ﺑﺴﻢ ﺍﻟﻠﻪ .

ﻫﻢ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﺭﻭﯾﺶ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﻏﺬﺍ ﺑﺮﺩ ﻏﺬﺍ ﺍﺯ ﻧﻈﺮﺵ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪ ﺍﻭ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻃﺎﻫﺮ ﺳﺤﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻭﻟﯽ ﻃﺎﻫﺮ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺍﻭ ﺁﮔﺎﻩ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ : ﻧﻪ ﺩﺭﻭﯾﺶ ﺳﺤﺮ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﻮ ﺑﺪﻭﻥ ﻧﺎﻡ ﻣﻮﻟﯽ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﻏﺬﺍ ﺑﺮﺩﯼ ﺑﺴﻢ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﮕﻮ . ﭼﻮﻥ ﺩﺭﻭﯾﺶ ﺑﺴﻢ ﺍﻟﻠﻪ ﮔﻔﺖ ﻏﺬﺍ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭﻭﯾﺶ ﻭ ﻃﺎﻫﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻏﺬﺍ ﻣﯿﻞ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *